Muzyka

Jednym z najbardziej znanych zespołów, które działały aktywnie już w latach siedemdziesiątych i były prekursorami tradycyjnego rocka, jest Aerosmith. Ten zespół wzniósł muzykę rockową na nowy poziom – razem z takimi sławami jak Nirvana i inne znane zespoły. Większość piosenek Aerosmith to rockowe perełki, zarówno pod względem szybkości jak i pozornej agresywności tekstu, aczkolwiek wiele z nich jest tak naprawdę spokojnymi balladami, które są o tyle przyjemne, że powolne i nadające się doskonale do przyjemnego, pełnego pozytywnych emocji tańca dla dwojga. Wiele osób słucha Aerosmith do dziś, aczkolwiek największą popularność zespół zyskał właśnie w czasach swojej świetności, w latach siedemdziesiątych. Późniejsza działalność uznawana jest już za żerowanie na swoim dawnym sukcesie, gdyż kolejne płyty Aerosmith nie różniły się zbytnio od poprzednich dzieł muzyków.

Muzyka grana przez Aerosmith w latach siedemdziesiątych, przyczyniła się w znacznym stopniu do rozszerzenia szeroko pojętego buntu młodzieży w Ameryce. To właśnie Aerosmith i podobne jemu zespoły głosiły idee wolności, równości i braterstwa, a także propagowały miłość i pokój – wartości niezwykle ważne dla ówczesnego młodego pokolenia. To ciekawy problem – związek muzyki rockowej z dziećmi kwiatami, buntem młodzieży i zmianami społecznymi w USA w latach siedemdziesiątych.

Wielkie pikniki, jeśli można tak nazwać koncerty Aerosmith i innych gigantów rocka, sprawiały niemało problemów policji i, chcąc nie chcąc, rodzicom zbuntowanych dzieciaków. Wysokie spożycie alkoholu i narkotyków na koncertach Aerosmith z pewnością nie było niczym pozytywnym i przysporzyło wielu osobom dużo kłopotów. Tak czy inaczej – muzyka Aerosmith była dziełem na miarę kultury dwudziestego wieku, zaś sam zespół stanowił (i nadal to robi) ikonę lat siedemdziesiątych, co jest niezwykłym wyróżnieniem. Jednakże wielu artystów tego okresu zdołało dojść na szczyt, a następnie stanowić niesamowity przykład dla późniejszych naśladowców i nieudolnych imitatorów.

Radio internetowe to wynalazek dość świeży, bo ma niewiele mniej lat niż sam internet. Radio takie stanowi połączenie mobilności z nieograniczonym dostępem do treści radiowych z każdego zakątka świata – wystarczy mieć dostęp do sieci. Radia internetowego słuchać można za pomocą najróżniejszych odtwarzaczy na komputerze, takich jak Windows Media Player czy WinAmp, albo też Foobar – wybór programów jest ogromny, zaś żeby znaleźć coś odpowiedniego dla siebie, warto przejrzeć wiele stron internetowych, oferujących darmowe programy do ściągnięcia – wtedy możemy je przetestować i wybrać sobie dokładnie to, czego potrzebujemy. Największą trudnością, związaną ze słuchaniem radia internetowego, jest bez wątpienia kłopot ze znalezieniem odpowiednich stacji radiowych w internecie.

Takowych jest bowiem niezliczona ilość i niezmiernie trudno odnaleźć coś dla siebie. Warto w takim przypadku pobuszować po sieci, poodwiedzać serwisy, oferujące listy najbardziej znanych stacji radiowych i w ten sposób zdecydować się na kilkanaście, najprzyjemniejszych stacji. Warto zwrócić uwagę głównie na radio polskastacja, które stanowi bez wątpienia ciekawą alternatywę dla tradycyjnych rozgłośni radiowych na całym świecie. Tematyczne kanały pozwalają wybrać dokładnie taki rodzaj muzyki, jaki uwielbiamy i jaki jest nasz ulubiony. Istnieje bowiem niezmiernie dużo rodzajów kanałów w radiu polskastacja. Są tutaj rock, klasyczny rock, modern rock, alternative rock, metal, heavy metal, black metal, blues, r’n'b, jazz, soul jazz, hip-hop, rap, pop, house, drum’n'bass, neurofunk, electro, techno, dub i wiele, wiele innych.

Szczególną uwagę należy zwrócić na kanały oferujące przeboje lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych – zawierają one wiele piosenek z tego okresu, niektóre dość mało znane, ale wszystkie wspaniałe i dobre. Jeśli jakiś utwór nam się spodoba, nie ma z tym problemu – możemy z łatwością odnaleźć go w sieci i albo ściągnąć za darmo, albo też za niewielką opłatą, wszystko bowiem zależy od praw autorskich.

Rock to gatunek muzyki, który wyewoluował z takich rodzajów muzyki, jak blues, jazz i rock and roll, choć pozornie nie łączy się bezpośrednio z żadnym z nich. Klasycznymi przedstawicielami „dobrego” rocka są takie zespoły jak Guns’n Roses, Aerosmith, The Kills, Rolling Stones i inne zespoły z tego okresu. Lata dziewięćdziesiąte to powrót do klasycznego rocka, wiele zespołów, znanych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych wydało właśnie wtedy jeszcze kilka płyt i zakończyło oficjalnie działalność. Trudno jednoznacznie rozdzielić rock od metalu, aczkolwiek takie kategoryzowanie niekoniecznie musi być potrzebne – oba gatunki są do siebie podobne, zaś różnice między nimi są niezmiernie subtelne. Najprościej można powiedzieć, że rock charakteryzuje się spokojniejszym brzmieniem, w którym wyczuć można większy ładunek emocjonalny, taki jak wrażliwość, czy spokój – w metalu muzycy stawiają na większą bezpośredniość i manifestują swoje silne emocje za pomocą instrumentów.

Słowa w piosenkach obu gatunków są różnorodne – trudno tutaj znaleźć jakiś wspólny, czy charakterystyczny temat. Tak jak w każdej muzyce, tak i tutaj pojawiają się jednak głównie motywy miłosne – pieśni i ballady o niespełnionym uczuciu, platonicznej, nieodwzajemnionej miłości, zdradzie, przemocy i kłopotach rodzinnych.

Można też znaleźć rozróżnienie pomiędzy fanami metalu i rocka, których różni przede wszystkim wygląd – fani rocka nie manifestują tak bardzo swojej odrębności, stawiają raczej na luźny styl ubierania się, nieskrępowany odgórnymi nakazami i modą. Inaczej jest z fanami metalu – oni zdają się postępować zgoła odwrotnie. Ubierają się w ciemne, najczęściej czarne ubrania, chodzą w glanach (dużych, czarnych butach przypominających zimowe trepy) i malują się na czarno. To jednak generalizacja, która nie odzwierciedla nawet w najmniejszym stopniu prawdziwego stanu rzeczy. Jednak w taki właśnie sposób postrzega subkulturę metalowców społeczeństwo – poprzez pryzmat przekłamanych informacji w mediach i Internecie.

Muzyka elektroniczna stanowi niezwykle rozbudowany gatunek muzyki i byłoby doprawdy niestosownością, opisać ją pod jednym hasłem. Electro to nie tylko techno, tak mylnie utożsamiane z każdym rodzajem muzyki, która powstaje nie dzięki tradycyjnym instrumentom, ale dzięki komputerowi. To właśnie komputer tworzy większość dźwięków w utworach i kawałkach elektronicznych – nie jest to jednak żaden powód, by twierdzić, że electro to muzyka „niższego” gatunku niż tradycyjna muzyka typu jazz, blues, czy nawet metal. Dobrym przykładem dobrej muzyki elektronicznej jest szeroko pojęty drum’n'bass, który stanowi niezwykle szybką i rytmiczną odmianę tak zwanej muzyki „dub”.

Szybkie, dochodzące nawet do 180 taktów na minutę kawałki pobudzają umysł słuchacza, dzięki czemu jego organizm wydziela spore ilości adrenaliny i dopaminy – słuchanie jest więc przyjemne i przynosi dużą dawkę energii, którą, jeśli się zechce, można dobrze wykorzystać. Jednakże, tak jak każda szybka muzyka, tak i drum’n'bass męczy po dłuższym słuchaniu. Nie zaleca się również słuchania tego rodzaju muzyki przez dłuższy czas ze względu na możliwość uszkodzenia słuchu, na co szansa jest dość spora. Na rynku komercyjnej muzyki elektronicznej istnieje wielu wykonawców drum’n'bass, jednakże zdecydowana większość kawałków dostępna jest w internecie, lub na specjalnych płytach winylowych, używanych przez profesjonalnych deeyayów w klubach i na imprezach.

Wiele podgatunków drum’n'bass sprawia, że każdy może znaleźć coś dla siebie. Dla fanów mocniejszego, mroczniejszego brzmienia, istnieje taka odmiana d’n'b jak neurofunk, czy techstep – oba zawierają elektroniczne imitacje mechanicznych i głębokich basów, przypominających niepokojące dźwięki z filmów. Zupełnie na innym biegunie stoi odmiana Ambient, która jest niezwykle spokojna i pozwala słuchaczowi na spędzenie miłego czasu i zrelaksowanie się. Jak widać – wiele rodzajów tego rodzaju muzyki nie przesądza o jej niskiej jakości, a wręcz odwrotnie – stanowi rekomendację i zachętę.

Disturbed to zespół dość charakterystyczny – jego członkowie, w przeciwieństwie do większości metalowców, nie noszą długich włosów i na tym tle wyróżniają się spośród członków tej subkultury. Nie ma w tym jednak nic złego – trochę oryginalności nikomu nie zaszkodziło, zaś jakość muzyki, jaką cechuje się Disturbed, usprawiedliwia ich na wszystkich frontach. To bez wątpienia dobry zespół, który dorównuje niektórymi kawałkami takim mistrzom jak Metallica. Jednymi z najlepszych utworów Disturbed są „Fear” i „Down with the Sickness”, które poruszają tematy mroczne i opisujące cierpienia człowieka na tym świecie.

Nadużycia, przemoc, agresja, wykorzystanie, słaba samoocena – oto w czym gustują Disturbed. Jest w tym jednak metoda – członkowie zespołu pokazują, że metal niesie za sobą nie tylko głośną, agresywną muzykę, ale także przesłanie i wiele ciekawych wniosków, czy tematów. To duży plus, gdyż wiele osób uważa muzykę metalową za prymitywną i prostacką, co nie jest w żadnym razie prawdą. Warto wiedzieć, że wiele utworów Disturbed znalazło się na wspaniałych, klimatycznych i mrocznych teledyskach, które są do obejrzenia w internecie. Warto się nimi zainteresować, gdyż dokładnie odpowiadają treści prezentowanych piosenek, aczkolwiek robią to dość niejednoznacznie i w przenośni. Disturbed to zespół brutalny, choć dość wyjątkowy na arenie innych, metalowych grup muzycznych.

Pod względem technicznym, ich muzyka podobna jest brzmieniowo do Metallicy, choć widać wyraźne przyspieszenie tempa i postawienie na brutalną perkusję, która swymi silnymi dźwiękami pobudza słuchacza i wtłacza mu do głowy główną ideę tego zespołu – brutalność. To jednak nic złego, wiadomo, że niektóre idee – a tak jest w przypadku tematów Disturbed – wymagają użycia odpowiednich środków, którymi w tym wypadku są ostre słowa i tak też muzyka. Sama gra zespołu jest precyzyjna i doskonała – wszelkie motywy i kwestie łączą się ze sobą, tworząc spójną całość. Każdego kawałka słucha się przyjemnie od początku, aż do samego końca.