Muzyka

Do najbardziej znanych stacji radiowych w internecie, które po dziś dzisiejszy pozostają darmowe i oferują dziesiątki różnych programów, posiadających różnorodne typy muzyki dla każdego, jest polskastacja.pl. To polskie radio zajmuje niekwestionowane pierwsze miejsce, jeśli chodzi o ilość różnych kanałów, dzięki którym każdy może znaleźć coś dla siebie. Czy to będzie klasyczny polski rock, czy też rock and roll lat pięćdziesiątych, a może electro i drum’n'bass – wszyscy mogą sobie odnaleźć miły kanał i jego się trzymać. Ilość muzyki, która przewija się przez radio polskastacja jest ogromna – współczesny internet zapewnia bowiem dużą przepustowość łączy, dzięki czemu miliony osób na całym świecie mogą korzystać z tego samego radia i nie odczuwać żadnych opóźnień. To niezmiernie komfortowa sytuacja.

Radio internetowe stanowi bez wątpienia wynalazek godny uwagi każdego człowieka, posiadającego internet – gdy tylko chcemy posłuchać ulubionej muzyki, możemy uruchomić komputer i już. Nie musimy skazywać się na monotonne tematycznie piosenki pop w radiu publicznym, albo nie jesteśmy zmuszeni do cogodzinnego wysłuchiwania audycji o niczym, czy też wiadomości ze świata, które nas naprawdę nie interesują. Mamy wybór – i powinniśmy z niego korzystać. Jeśli nigdy nie korzystaliśmy jeszcze z radia internetowego, powinniśmy wiedzieć, że możliwości odbioru tego rodzaju programów jest wiele. Radia można słuchać zarówno przez przeglądarkę internetową, za pomocą specjalnych aplikacji flash na stronach www, ale też można ściągnąć odpowiednią playlistę, zawierającą wszelkie potrzebne do połączenia z serwerem radiowym dane – nazwę, adres internetowy i port.

W tym ostatnim przypadku radia słuchać możemy również przez tradycyjny odtwarzacz muzyki na komputerze, taki jak Windows Media Player, albo Winamp. To niezwykłe udogodnienie znalazło bardzo wielu fanów i miłośników – radia internetowe, w tym radio polskastacja, cieszą się niesłabnącą popularnością. Jeśli nigdy nie słuchaliśmy takiego radia – powinniśmy to czym prędzej nadrobić.

Jak sytuacja radiowa wygląda dzisiaj – dobrze wiadomo. Kilka wiodących programów radiowych, denna muzyka lat dziewięćdziesiątych oraz najnowsze przeboje, a także nieustanne, cogodzinne wiadomości ze świata i kraju. Prosto, łatwo i… niekoniecznie przyjemnie. Na rynku polskich rozgłośni radiowych, marazm pojawił się już na samym początku. Mimo iż kilka interesujących programów, jak program Jedynki, Dwójki i Trójki, stanowiło pewną poprzeczkę dla innych rozgłośni, to pojawiły się komercyjne molochy w stylu Radia Zet i RMF FM, które podają tylko takie rzeczy, jak najnowsza (denna) muzyka popularna i informacje ze świata i kraju. W Polsce nigdy nie istniała wysoka kultura radiowa i tradycja, do której można by się teraz odwołać, więc trzeba sięgnąć dalej, najlepiej na zachód.

To właśnie w Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych powstały pierwsze stacje radiowe, które już na samym początku były niezmiernie popularne wśród młodzieży i starszych osób. Istniało wiele programów, które – tradycyjnie – starały się utrafić w gusta większości, ale – i to jest najciekawsze – najczęściej to właśnie one owe gusta generowały i definiowały. Gdy pojawiał się nowy przebój, szef rozgłośni albo sztab za to odpowiedzialny, kalkulował, czy ów przebój ma szansę na zajęcie wysokiego miejsca na liście przebojów i następnie umieszczał go w ramówce dziennej. Potem, na podstawie ankiet i głosowań, wybierano listę przebojów. W ten sposób na szczyty list trafili w latach pięćdziesiątych Jerry Lee Lewis i Elvis Presley, którzy byli prekursorami klasycznego, skocznego i niesamowitego rock and rolla.

A ów rock and roll mógł dotrzeć do świadomości społecznej właśnie dzięki rozgłośniom radiowym, które stanowiły przez to swoiste „wieże wychowujące społeczeństwo”. I to było pozytywne zjawisko. Każdy rozmawiał o radiu, każdy słuchał radia, każdy miał – mniejszy lub większy – wpływ na radio. Cotygodniowe i comiesięczne listy przebojów stanowiły zjawisko na skalę całego kraju – i to się liczyło. To było głównym motorem tamtych społeczeństw, nie tak jak dzisiaj: tylko telewizja i internet.

Stacji radiowych w Polsce nie ma zbyt wiele i to jest niezaprzeczalny fakt. Niektóre ciekawe stacje pojawiają się, a potem znikają – a wszystko to z braku funduszy i mizernego gospodarowania pieniędzmi w państwie polskim. Istnieje jednak pewna baza rozgłośni radiowych, które stanowią pewną podstawę dla całego systemu radia w Polsce. Jest to kilka kanałów, o których warto wspomnieć. Przede wszystkim trzy pierwsze programy – Jedynka, Dwójka i Trójka, które bez wątpienia, uwikłane w politykę i rządzone przez polityków, stanowią jedynie ciekawostkę przyrodniczą dla co większych koneserów radia i muzyki. O wiele ciekawszym programem jest natomiast Vox FM – radio, w którym niemalże non stop puszczane są stare, dobre przeboje lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. To bez wątpienia ciekawostka na skalę całego kraju, zwłaszcza, że dobre nadajniki Vox FM pozwalają odbierać tę stację na terenie całej Polski. Zupełnie podobnie jest z Radiem Maryja, które odbiera bardzo dobrze nawet w wysokich górach, jednak pod względem treści stanowi temat co najmniej dyskusyjny.

Nie warto natomiast zajmować się stacjami muzyki popularnej – przebojów znanych, lubianych i w zdecydowanej większości – nijakich. Stacje takie jak RMF FM, czy Radio Zet to komercyjna odpowiedź na takie stacje jak właśnie Vox FM, które oferują przynajmniej pewien poziom muzyki i kultury radiowej. RMF FM oraz Radio Zet przypominają natomiast telewizyjne Polsat i Tvn, które od samego początku wyświetlają ogromne ilości reklam i przecinają nimi każdy dobry film.

Tak też jest tutaj – dobra audycja musi być koniecznie poprzedzielana niezliczoną ilością idiotycznych i nieśmiesznych reklam. To smutne zjawisko, ale taka jest cena komercji – stacja radiowa, aby się utrzymać na rynku, musi mieć dużą ilość pieniędzy. A te może pozyskać tylko dzięki reklamom i ofertom sponsorów. A sponsorów interesują właśnie… reklamy i ogłaszanie, że to oni są wspaniali i zapewniają byt tej radiostacji. To nie jest pozytywne zjawisko i trzeba je zmienić.

W Polsce radiofonia nigdy nie stała na wysokim poziomie, przynajmniej w porównaniu z Wielką Brytanią czy Ameryką Północną. Nieliczne stacje radiowe mogły rozwijać się bez przeszkód dopiero od roku 1989, czyli po upadku komunizmu w Polsce. Tak krótki okres nie pozwolił na wykształcenie tak zwanych tradycji radiowych, przez co skazani jesteśmy na politykę w radioodbiorniku i denną muzykę w przerwach pomiędzy nudnymi audycjami. Prawie nigdy nie było w Polsce projektów związanych z rozszerzeniem oferty radiowych programów – prawie wszystkie stacje są państwowe i mają dość słabą jakość.

Nie jest to jednak wina samych prowadzących, czy osób, które zajmują się programem radiowym, ale – paradoksalnie – właścicieli, którzy oszczędzają na radiu ile mogą. Takie stacje radiowe jak Jedynka, Dwójka i Trójka są ewenementami i, do pewnego czasu, były naprawdę dobre. Dopiero niedawno, po cięciach budżetu przeznaczonego na radiofonię, straciły wiele wartościowych audycji i ludzi. Teraz wszyscy skazani jesteśmy na radia w rodzaju RMF FM, Zet, Tok FM, czy Radio Maryja. Jednakże istnieje stacja, która trzyma niezmiennie dobry poziom od kilku lat – VOX FM. W VOX FM nie ma prawie w ogóle wiadomości, zaś zdecydowaną większość czasu radiowego zabiera muzyka. Mimo monotonii programowej, radio to cieszy się niesłabnącą popularnością zwłaszcza wśród słuchaczy w samochodach – wśród kierowców.

Głównym rodzajem muzyki, puszczanym w VOX FM, są popularne piosenki lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Są to stare, dobre przeboje, które podobają się prawie każdemu, ale są naprawdę dobrej jakości i przypominają stare, przyjemne czasy. Taki powrót do radiowej i muzycznej przeszłości jest pozytywnym zjawiskiem i przyjemnym dla wszystkich słuchaczy. Podobnie zresztą jest z radiem Złote Przeboje, które prezentuje od wielu lat stare, oklepane kawałki, ale dla większości ludzi jest niezwykle przyjemne, bo wzbudza wspomnienia, które pomagają im powrócić do lat młodości. I to się liczy.

W dzisiejszym świecie radio stanowi już często przeżytek, albo inaczej – domenę ludzi starszych. Mało kto z młodych, nowoczesnych, zapracowanych ludzi uruchamia w domu odbiornik radiowy, mający kilkadziesiąt lat i służący jedynie do słuchania wiadomości, audycji tematycznych i muzyki. O ile to ostatnie zadanie wciąż doskonale się sprawdza w samochodzie, tak podczas porannej jazdy do pracy, jak i podczas dłuższej podróży, o tyle już śledzenie audycji radiowych i wsłuchiwanie się w wiadomości często nie jest zbyt popularne. Wiele ludzi woli włączyć sobie ulubioną płytę, zamiast słuchać wciąż narzekania polityków i prezenterów radiowych. Ulubiona płyta, w połączeniu z samochodowym odtwarzaczem cd, stanowi nieoderwalny rytuał podróży dla wielu osób. Podobnie zresztą jest w domu – wolimy uruchomić muzykę chociażby na komputerze, a nie słuchać radia.

W dzisiejszych czasach rządzi telewizja i internet, zaś radio zeszło na dalszy, niemal już niewidoczny plan. To trochę smutne, ale tylko w naszym kraju. A przynajmniej w naszym kraju nie jest to zbyt odczuwalne. Polska nie posiada bowiem złożonych tradycji radiofonii, które od dziesięcioleci pielęgnowane są natomiast w Wielkiej Brytanii czy w Stanach Zjednoczonych. U nas radio na dobre rozwinęło się dopiero w latach dziewięćdziesiątych, podczas gdy tam, już w latach czterdziestych istniały ważne listy przebojów i konkursy oraz liczne audycje tematyczne.

To niezmiernie smutne, ale prawdziwe – tak właśnie jest. Trudno porównywać telewizję z radiem, gdyż – co oczywiste – oglądając telewizję możemy dowiedzieć się dużo więcej w krótszym czasie, głównie dzięki obrazowi. Podczas wiadomości nie jesteśmy zdani jedynie na suche informacje, podobne do tego, jak byśmy czytali gazetę. Telewizja wyparła w Polsce radio już dawno, zaś w zachodnich krajach Europy ta tendencja jest podobna, choć występuje w znacznie mniejszej skali. Dużą popularność, szczególnie wśród użytkowników komputerów i fanatyków internetu, zyskały natomiast w ostatnich latach radia internetowe.